Hete Soep – Ganzenborstfilet met kogel

Een mooi artikel uit de Leeuwarder Courant van Zaterdag 17 december 2016

Hete Soep

Ganzenborstfilet met kogel

Als in de negentiende eeuw stond er op de driesprong tussen Nij Beets, De Veenhoop en Aldeboarn een herberg. Het was de tijd van de grote paardenmarkten in onder andere Beetsterzwaag, Norg en Zuidlaren. Veedrijvers kwamen langs met soms meer dan honderd met de staarten aan elkaar gebonden paarden, die bestemd waren voor boeren op de Friese klei. Anno 2016 is Pier’s Hiem nog steeds een etablissement, dat sinds juli in handen is van lneke en Brugt Jonker uit Oosterwierum. Gedurfd om op deze plek, zo te midden van de weilanden, een horecabedrijf te beginnen, vinden wij.

We strijken er neer op een stille vrijdagavond in december. Sinterklaas is nog maar net het land uit, maar Pier’s Hiem is al helemaal in kerstsfeer, en dat oogt gezellig van buiten. We hebben gereserveerd, maar dat was niet nodig geweest; naast het onze is slechts één ander tafeltje bezet.

AIs het wat oudere echtpaar, vrij snel na onze binnenkomst, vertrekt, zullen we de rest van de avond de enige gasten blijven. Onze ietwat bedeesde gastvrouw interpreteert deze rust als de ‘stilte voor de kerststorm’. Wij hopen het voor haar.

Wat direct opvalt: de muziek komt uit de radio, Sky Radio om precies te zijn. En, al zijn het bijna allemaal Christmas songs, echt gezellig is dit niet, zeker niet als de liedjes ruimte moeten maken voor reclamejingles. Maar vooruit, we zijn hier voor het eten. De kaart van Pier’s Hiem is niet spectaculair, en biedt vooral klassiekers als gebakken zalm, varkenshaas en spare ribs. lk laat mijn oog daarom vallen op het wildmenu dat los van de kaart wordt geboden, met wildpaté vooraf. Een lekkere starter, die doet denken aan de zelfgemaakte variant die mijn vader met kerst wel eens op tafel zette. Het dotje zoetige, gekonfijte rode ui erbij past prima bij de hartige paté.

Aan de overkant klinken minder enthousiaste geluiden. Mijn tafelgenoot koos voor de Suder SIus, een combinatie van gerookte zalm, heilbot en forel. De zalm is goed, maar de forel smaakt wat waterig, alsof deze net is ontdooid, en de heilbot is draderig. Voor bijna 10 euro had hij bovendien wat meer verwacht dan deze bescheiden visschotel.

Na dit tegenvallende begin houdt hij zijn hart vast voor het vervolg. Maar dit blijkt gelukkig onnodig.

“Beide desserts gaan vergezeld van een flinke dot echte goede slagroom”

Sterker nog, hij is bijkans lyrisch over zijn hoofdgerecht: wilde ganzenborstfilet met rode portsaus. ,,Lekker sappig, echt prima”, klinkt het lovend. Dat het echt wild is, bewijst het kogeltje dat hij uit het vlees vist. “Ik had er ook al een uitgehaald”, meldt de kok die juist even aan komt wippen om ons te vragen of alles naar wens is; attent vinden we dat. Alsof hij speciaal voor ons aan het koken is, en dat is op deze avond dus ook zo.

Ook mijn stoofschotel van hertenvlees, op een bord met een stoofpeertje en aardappelkroketjes, voldoet helemaal aan de verwachtingen; mals en met die echte, typerende wildsmaak. Met de voorgewarmde borden verdienen ze hier ook zeker punten.

Verder zijn we beiden ronduit opgetogen over de groenten die we naast de Vlaamse frieten en gebakken aardappeltjes krijgen: gele bietjes en verse snijboontjes: origineel én lekker.

De wijnkeuze is overzichtelijk bij Pier’s Hiem, er is huiswijn: wit, rood en rosé. Dit beperkte aanbod wreekt zich bij onze hoofdgerechten” Zeker bij ganzenborst zou een stevige, complexere wijn beter passen dan de eenvoudige merlot die nu wordt geschonken.

Tussen de gangen door is er alle tijd om de inrichting van het eethuis te monsteren; een restaurant ‘met een huiselijke sfeer in een moderne uitstraling’, Iazen we op de website.

Huiselijk is het zeker, vooral in de aangebouwde serre waar wij zitten, maar bij ‘modern’ hebben wij een andere voorstelling. De degelijke houten stoelen en de rode schrootjes doen ons eerder aan de jaren zestig denken.

Tafelgenoot sluit af met vanille roomijs met warme kersen, een echte klassieker die hij al zeker dertig jaar niet heeft gehad. ,,Maar hij smaakt nog precies hetzelfde.” Ook voor mij een golden oldie: crème brûlée met een bolletje stracciatella-ijs. Beide desserts gaan vergezeld van een flinke dot echt goede slagroom. ,,Niet te zoet, en lekker stevig. Echte jarenzestigslagroom”, grapt mijn disgenoot.

Het interieur en de muziek mogen dan wat oubollig ziin, je kunt hier prima eten concluderen we. Voor de ganzenborst kun je hier zeker terugkomen, vindt mijn gast.

Rest, na thuiskomst, nog één vraag: waar komt die gekke naam eigenlijk vandaan? Het antwoord vinden we op de site: die dateert van na de Tweede Wereldoorlog, toen is de naam bedacht. Naar verluidt was er vroeger een Pier die veel landerijen in de omgeving bezat, al is daar verder weinig over bekend…

Culinair geïnteresseerde LC-journalisten eten met deskundige enthousiastelingen en andersom. De bezoeken van Hete Soep zijn onaangekondigd, de recensie is een momentopname. 

Leeuwarder Courant – Zaterdag 17 December 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *